X
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
صفحه اصلی > مقالات 

forooshgah

isabk

motaleat

آخرین مطالب
دوشنبه 2 ارديبهشت 1398
جلسه 101 از کلاس های زندگی معنوی
جلسه صد و یکم از کلاس های زندگی معنوی توسط دکتر محمد تقی فعالی در محل موسسه سبک زندگی آل یاسین برگزار شد.
دوشنبه 26 فروردين 1398
دیدار معاونت فرهنگی حوزه علمیه استان خراسان با حجت الاسلام و المسلمین دکتر محمدتقی فعالی
حجت الاسلام و المسلمین مقامی معاونت فرهنگی حوزه علمیه استان خراسان با حجت الاسلام و المسلمین دکتر محمدتقی فعالی در محل مؤسسه سبک زندگی آل یاسین دیدار و گفتگو کردند.
يکشنبه 18 فروردين 1398
مراسم اختتامیه دوره تربیت مربی مهارت‌های زندگی و دوره تربیت مربی خانواده با رویکرد سبک زندگی اسلامی
مراسم اختتامیه دوره تربیت مربی مهارت های زندگی و دوره تربیت مربی خانواده با رویکرد سبک زندگی اسلامی در محل مؤسه سبک زندگی آل یاسین برگزار شد.
يکشنبه 18 فروردين 1398
سخنرانی دکتر محمد تقی فعالی با موضوع مدیریت عمر و زمان
سخنرانی دکتر محمد تقی فعالی با موضوع مدیریت عمر و زمان در محل مؤسسه سبک زندگی آل یاسین برگزار شد.
شنبه 17 فروردين 1398
جلسه صدم از کلاس های زندگی معنوی
جلسه صدم از کلاس های زندگی معنوی توسط دکتر محمد تقی فعالی در محل موسسه سبک زندگی آل یاسین برگزار شد.
سبک زندگی آزارگران
حساسیت اجتماعی نسبت به آزارگری کودکان بیش از همه مربوط به والدین و آزارگران جنسی است. در ادامه به ویژگی‌های والدین آزارگر و نیز مردان و زنان آزارگر جنسی کودکان پرداخته می‌شود.
نویسنده: عبدالرضا آتشین‌صدف

ویژگی‌های آزارگر


حساسیت اجتماعی نسبت به آزارگری کودکان بیش از همه مربوط به والدین و آزارگران جنسی است. در ادامه به ویژگی‌های والدین آزارگر و نیز مردان و زنان آزارگر جنسی کودکان پرداخته می‌شود.

1)    والدین آزارگر


بسیاری از مطالعات به بررسی ویژگی‌های روان‌شناختی بزرگ‌سالان کودک‌آزار پرداخته‌اند. بر اساس پژوهش‌ها ویژگی‌های مشترک والدین آزار‌دهنده عبارت‌اند از: مشکلات عاطفی و رفتاری از قبیل افسردگی، تحمل پایین در برابر ناکامی، عزت‌نفس پایین، انعطاف‌ناپذیری، مشکلات در کنترل خشم و تکانشی بودن، نقص در توانایی برقراری همدلی و اضطراب. همچنین میزان استرس درک شده و میزان درماندگی در زندگی این افراد نیز بالا بوده است. همچنین سوءمصرف مواد و الکل در والدین آزاردهنده کودکان گزارش شده است. این افراد معمولاً مشکلات خانوادگی و بین فردی دارند و نمی‌توانند با کودک و یا سایر اعضای خانواده، تعاملات مثبت و سازنده‌ای برقرار کنند. انزوا و گوشه‌گیری از دوستان و اجتماع نیز در آن‌ها دیده می‌شود. پدران و مادران آزاردهنده، نقش والدینی را استرس‌زا و توأم با عدم رضایت‌مندی ادراک می‌کنند و در مهارت‌های تربیت کودک و توانایی حل مسئله به‌ویژه مسائل مربوط به تربیت فرزندانشان مشکل‌دارند.
والدین کودک‌آزار، با کودکان خود تعامل بسیار کم و انتقادی دارند و اعمال کنترل و هدایت مستقیم بیشتری در مقایسه با والدین غیر کودک‌آزار در آن‌ها دیده می‌شود. پرخاش‌گری کلامی و جسمی نیز به‌وفور در آنان دیده می‌شود.

2)    ویژگی‌های مردان آزارگر جنسی


آزار جنسی از طرف جنس مذکر نشان‌دهنده قدرت، سلطه‌گری و پرخاشگری است. جنس مذکر به هنگام برقراری رابطه‌ی جنسی با قربانی خود غالباً کشش و تمایل جنسی خود را نادیده می‌گیرد. این گروه در مقایسه با زنان، تمایل بیشتری به همسر دارند، بیشتر از طریق نشانه‌های بصری تحریک می‌شوند و احتمال بیشتری وجود دارد که برای به‌دست آوردن شریک جنسی‌شان از تهدید و اجبار استفاده کنند. در پژوهشی در طی گزارش از مردان تحت درمان دریافتند که این گروه نوعاً از احساس و عاطفه به دور بوده، همچنین فاقد اعتماد به نفس و قاطعیت، بدبین و دیگر این‌که درک ضعیفی از دیدگاه دیگران دارند.
این گروه توانایی داشتن احساسات و عواطف را ندارند. از دیگر ویژگی‌های بارز آن‌ها، انکار تخلفات یا کوچک شمردن مسائل حیطه‌ جنسی خود است. آن‌ها یک حالت دل‌بستگی هیجانی قوی‌ نسبت به کودکان دارند که یک مجموعه‌ محدودی از نگرش‌ها و باورهای تحریف‌شده‌ آن‌هاست. کودکان را به‌عنوان افرادی که قادرند به داشتن این رابطه رضایت دهند و از تماس جنسی با بزرگ‌سالان است نمی‌بینند؛ در ذهن خود مجسم کرده‌اند. در مجموع، این‌گونه مردان تمایل دارند که جزو خطرناک‌ترین متجاوزان باشند.

3)    ویژگی‌های زنان آزارگر جنسی


زنان عموماً در رابطه‌ خود به نزدیکی‌ هیجانی و تماس جنسی علاقه‌مند هستند. همچنین زنانی که کودکان را مورد آزار جنسی قرار می‌دهند بیشتر پیش‌زمینه‌هایی از تجاوز و بدکار کردی داشته‌اند. همچنین آزار جسمانی هیجانی و جنسی اغلب بخشی از تجربیات آن‌هاست. شواهد، نشان‌دهنده‌ این است که آزارگران زن ممکن است یا مادر باشند یا نسبت نزدیکی با کودک داشته باشند.

پایش سبک زندگی، سال چهارم، شماره 19، خرداد 1396، صفحه 70.